Biomethaan in Vlaanderen?

Opvolging van het energiedebat lijkt aan te geven dat groene stroom steeds meer een zaak wordt van wind en PV. In Vlaanderen stelde de Vlaamse minister van Energie een windplan, zonneplan en recent ook een warmteplan op, en ligt verder ook focus op energie-efficiëntie, en het wegwerken van certificaat-overschotten en oversubsidiëring. Vanuit Vlaco willen we de mogelijke pistes voor biogasvalorisatie bekijken: enerzijds de toename van gebruik van biogas in (externe) wkk’s ter alimentatie van lokale warmtenetten, en anderzijds de valorisatie van tot biomethaan opgewerkt biogas. In deze biomethaan-piste kan aardgas vervangen worden als transportbrandstof of als bron van centrale of individuele warmte- en/of stroomopwekking. Indien het biomethaan voorafgaandelijk in het aardgasnet wordt geïnjecteerd, speelt het bij uitstek zijn rol als energiebuffer. Verschillende ondernemingen zijn vragende partij om hun industrieel energieverbruik te vergroenen d.m.v. biomethaan in plaats van aardgas.

De call ‘restwarmte, groene warmte en biomethaan’ van het Vlaamse Energieagentschap kan middelen opleveren om de nodige investeringen voor dergelijke transities enigszins te verlichten. Deze kapitaalsubsidies volstaan echter niet om het wegvallen van groenestroomcertificaten te compenseren.

Tot nu is in Vlaanderen sterke nadruk gelegd op louter elektrisch aangedreven voertuigen en lijkt biomethaan als groene brandstof dus nog geen beleidspiste. Getuige hiervan nog de recente call van de overheid (6/7/2017) i.k.v. de ‘clean power for transport’ (CPT) waarvoor enkel elektrische voertuigen in aanmerking komen en niet biomethaan, CNG, LNG, noch waterstof die nochtans ook elementair zijn in het Europese CPT-verhaal. Voor zwaarder vrachtvervoer langs weg/water is biomethaan nochtans in het voordeel t.o.v. groene of grijze stroom omwille van een hoger actieradius.  

Werpen we een blik op de regelgeving en ondersteuning in andere omringende landen dan zien we dat opgelegde groen gas-quota’s en exploitatieondersteuning van biomethaan aanzienlijk verder staan dan in België. Nochtans heeft Synergrid reeds in 2011 productspecificaties opgesteld inzake injectie van biomethaan op het aardgasnet. Waar het voornamelijk aan ontbreekt is een, al dan niet door de overheid vormgegeven, garantie van oorsprong (GvO)-systeem om biomethaan te inventariseren (in essentie een ‘book and claim’ of een massabalanceringssysteem). Zulk systeem biedt een wettelijke basis ter ondersteuning van traceerbaarheid, garantie en marktwerking/vergoeding van biomethaan. Een vaste vergoeding per m³ is, net zoals in andere EU-landen, immers een vereiste om een biomethaan-markt in Vlaanderen werkelijk adem te geven. Vlaco zal, samen met Biogas-E, in de werkgroep biomethaan intensiever inzetten op de uitwerking van deze markt.